İTAAT ET KURTUL. Hz. Zekeriya karanlık bir gecede bir vadiden geçerken ordusunu durdurur. Gür sesiyle “bu vadiyi geçinceye kadar, herkes ayağına takılanları, üşenmeden heybesine alsın” diyerek yola devam ederler. Bu emri alanların bir kısmı; “Bunca yorgunluk üzerine, yükümüzü arttırmanın ne âlemi var. Bu karanlıkta benim emre itaatsizliğimi nereden anlayacak?” diye düşünerek, hiçbir ağırlık almaz. İkinci kısmı: “Her ayağıma takılanı alırsam, bu yorgunlukta vay benim hâlime! Göstermelik olarak küçüklerinden birkaç tane alayım yeter…” diye düşünür. Üçüncü kısım ise “Allah’ın Peygamberi boş laf konuşmaz. Bu emrinde de mutlaka bir hikmet vardır” diye düşünerek, kan-ter içinde kalsa da heybelerini doldururlar. Sabaha karşı hava aydınlandığında vadi geçilip epey uzaklaşıldıktan sonra, bir yerde mola verilir. Zekeriya (as); -“Bu geçtiğimiz vadi altın vadisiydi. Topladıklarınızın hepsi işlenmemiş külçe altındır ve sizindir” deyince, Birinci guruptakilerin pişmanlıkları had safhadadır ve saçlarını başlarını yolarlar. İkinci guruptakiler keşke göstermelik davranmasaydık, Peygamberin dediğini tam uygulasaydık diye hayıflanırlar. Üçüncü kısım ise hem kumandanlarına itaatin mutluluğu içinde, hem de müthiş zenginliklerinin sevinci içindedirler. Biraz zahmet çekmişlerdir ama hayatlarının geri kalanı rahmetle geçecektir. Kıssadan hisse; Şu Dünya hayatı hepimiz için bir imtihan yeri olduğu gibi, ebedî olan Âhiret hayatımızda Cennetler kazanmak için altın değerinde SEVAP toplama vâdisidir. Resule itaat eden ALLAH’a itaat eder fehvasınca Resule ne kadar itaat edersek o kadar huzur buluruz.