BİR DOSTTAN, DOSTUNA İKAZ Meşhur hadis âlimi Zührî (ö. 124/742), Emevi idarecileriyle çok haşir-neşir olunca, bir dostu ikaz makamında güzel bir mektup yazar. Bazı cümleler şöyledir: Durumun öyle bir hal aldı ki, seni tanıyanın senin için Allah'a dua etmesi ve sana acıması gerekir. Sen, seni yanına alan zâlimin yalnızlığını giderdin, azmasını kolaylaştırdın. Bunlar seni bâtıl değirmenlerinin dönmesi için bir eksen, belalalarına geçecekleri bir köprü, sapıklıklarına çıkacakları bir merdiven yaptılar. Seninle câhillerin kalplerine hükmediyor, âlimleri şüpheye düşürüyorlar. Oysa sana kazandırdıkları, sana verdikleri zararın yanında ne kadar az. Dinine verdikleri zarar ne kadar çok... Sen, senin yaptıklarını bilen biriyle karşı karşıyasın. Senden gafil olmayan biri yaptıklarını teker teker kaydediyor. Dinini tedavi etmeye bak. Çünkü dinin hastalanmış. Azığını hazırla, çünkü uzun bir yolculuğa çıkmak üzeresin. Yerde ve gökte hiçbir şey Allah'a gizli kalmaz vesselam. Demek ki sultan sofrasına oturan âlimden hayır gelmez. Dünyasını mamur eder belki ama ya âhireti… Ya sultana şirin görünmek için haklarına girdikleri…