HZ. ÖMER (R.A.) VE ÇÖL BEDEVÎSİ Ramazan ayının son "on günü," içerisinde Hz. Ömer (r.a.) Resûlullâh'ın (s.a.v.) kabrini ziyâret eder. Kabri önünde bir bedevinin duâ ettiğini görür ve arkasında durup duâsını dinlemeye başlar... Şöyle duâ etmektedir Bedevi: "Yâ Rabbi! Bu Senin Habibin, ben de kulunum. Şeytan da düşmanın. Eğer beni bağışlarsan Habîbin sevinir, kulun kazanır, düşmanın üzülür... Beni bağışlamazsan Habibin üzülür, düşmanın sevinir, kulun helâk olur. Ya Rabbi! Sen, Habîbini üzmekten, düşmanını sevindirmekten, kulunu helâk etmekten daha cömertsin... Yâ Rabbî! Araplar arasında asîl insanlar vefât ettiklerinde kabri başında kölesini azât etme geleneği vardır. İşte Âlemlerin Efendisi vefât etti. Kabri başında Beni cehennemden âzât eyle... Bunun üzerine Hz. Ömer (ra), avazı çıktığı kadar: "Ya Rabbi! Bu Bedevî'nin Senden istediğini ben de istiyorum" diye bağırır. Sakalı ıslanıncaya kadar, hıçkıra hıçkıra ağlar. Bedevî dayanamaz ve: Ey Mü'minlerin Emîri! Sen de mi ağlıyorsun? der. Yâ Rabbîîî..! Sen, merhametlilerin en Merhametlisisin..! Şu mübrek günler hürmetine; Bizi de, ana-babamızı da, sevdiklerimizi de, üzerimizde hakları olanları da, Cehenneminden âzât eyle... Âmîîîn..!