HAZER KIL Hazer kıl kırma kalbin kimsenin cânını incitme Esir-i gurbet-i nâlân olan insanı incitme Tarik-í aşkda bi-çâre-i hicrâni incitme Sabır kıl her belaya hâne-i Rahmân'ı incitme Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme Günahkâr olma fahr-i âlem-i zî-şânı incitme “Aman ha, kimsenin kalbini kırma, canını incitme. Zaten bir ayrılık yurdu olan şu dünyaya esir olup kalmış insanı incitme. O insan ki aşk yolunda ayrılık çeken bir biçaredir. Sana bela getirenlere bile sabret Allah'ın evi olan kalbi incitme. Hâsılı, şu evrende bir insan olarak yaşıyorsan (insanlığına yakışanı yap), bir canı incitme. Ta ki günaha düşüp âlemlerin övüncü yüce Peygamber'i incitme.” Bulaşma çirk-i dünyaya vücudun pak ü Tahirken Güvenme mal ü mülk ü mansıba efnası zahirken Nic' oldu malı Karunun felek bağında vafirken Nedir bu sendeki etvar-ı dert gönlün misafirken Felekde hâsılı insan isen bir canı incitme Günahkâr olma fahr-i âlem-i zî-şanı incitme “Tabiatın ve varlığın pak yaratılmışken şu dünyanın kirine ( kirli işlerine ) bulaşma. Sonunda bırakıp gideceğini bildiğin mala, mülke ve makama güvenme. Dünya denilen bahçede onca zenginlik içinde yaşadığı halde Karun’un malı şimdi kim bilir nerede, kimlerin elinde bir baksana. Hele şu dünyada geçici bir misafir olduğunu bilip dururken bunca dünya derdiyle dolup taşmak da neyin nesi?” (Alvarlı Efe)