İsmail Hakkı Bursevi’nin çölde mahsur kaldığında İbrahim b. Edhem’in bela anındaki şu duasını okur:

 اَللَّهُمَّ احْرُسْنَا بِعَيْنِكَ الَّتِي لاَتَنَامْ وَاكْنُفْنَا بِرُكْنِكَ الَّذِي لاَيُرَامْ وَارْحَمْنَا بِقُدْرَتِكَ عَلَيْنَا فَلاَنُهْلِكْ وَاَنْتَ ثِقَتُنَا وَرَجَاؤُنَا

Duanın manası:

“Yâ Rab! Uyku tutmayansın; bizi gözet. Hiçbir düşmanın eli yetişmeyen himayene al bizi. Sen bizim ümid, güven kaynağımızsın; kudretinle bize rahmet eyle ki, helâk olmayalım”

 Fiili dualarımız olan maddi tedbirlerimizin yanında kavli dualarımızı da ihmal etmeyelim